هیراگانا

یادگیری هیراگانا

هیراگانا یکی از سه نظام نوشتاری اصلی زبان ژاپنی است و پایه‌ای‌ترین الفبای این زبان به شمار می‌رود. این سیستم شامل ۴۶ نشانه‌ی اصلی است که هرکدام نمایانگر یک هجا (ترکیب یک صامت و یک مصوت) هستند. برخلاف کانجی که ریشه در زبان چینی دارد و پیچیده‌تر است، هیراگانا الفبایی ساده و آوایی است که بیشتر برای نوشتن کلمات بومی ژاپنی، پایانه‌های گرامری و صرف افعال به کار می‌رود.

با لمس یا کلیک کردن روی هرکدام از حرف‌ها، تلفظ آن را گوش بده.

اُ

اِ

او

ای

آ

کُ

کِ

کو

کی

کا

سُ

سِ

سو

شی

سا

تُ

تِ

تسو

چی

تا

نُ

نِ

نو

نی

نا

هُ

هِ

فو

هی

ها

مُ

مِ

مو

می

ما

یُ

یو

یا

رُ

رِ

رو

ری

را

اُ

وا

ن

حرف つ یکی از حروف هیراگانا است و نمایانگر هجای "tsu" در زبان ژاپنی است. تلفظ این حرف ممکن است در ابتدا برای فارسی‌زبان‌ها کمی دشوار باشد، زیرا صدای "ts" در آغاز کلمه در فارسی رایج نیست. برای تلفظ درست つ (tsu): ابتدا زبان را طوری قرار بده که گویی می‌خواهی صدای "ت" را بگویی. سپس بلافاصله بعد از "ت"، بدون مکث، صدای "س" را هم تلفظ کن. در مجموع چیزی شبیه به ترکیب "طس" در کلمه‌ی فارسی «عطسه» به دست می‌آید، با این تفاوت که در ژاپنی این صدا یک هجا محسوب می‌شود.

داکوئون

داکوئون (Dakuon) به حروفی گفته می‌شود که با اضافه کردن نشانه‌ی دو خط کوچک شبیه گیومه (゛) به بالای سمت راست حروف مشخصی در هیراگانا، صدای آن‌ها تغییر می‌کند.

گُ

گِ

گو

گی

گا

زُ

زِ

زو

جی

زا

دُ

دِ

زو

جی

دا

بُ

بِ

بو

بی

با

هانداکوئون

هانداکوئون (Handakuon) تنها در مورد گروه "ها" استفاده می‌شود. با افزودن یک دایره کوچک (゜) به بالای سمت راست این حروف، صدای "ه" به "پ" تبدیل می‌شود.

پُ

پِ

پو

پی

پا

هجاهای ترکیبی

هجاهای ترکیبی (یوئون 拗音)،‌ برخلاف هجاهای ساده مثل か (ka) یا み (mi)، از دو حرف ترکیب می‌شوند تا صدای جدیدی تولید کنند.

きょ

کیُ

きゅ

کیو

きゃ

کیا

ぎょ

گیُ

ぎゅ

گیو

ぎゃ

گیا

しょ

شُ

しゅ

شو

しゃ

شیا

じょ

جُ

じゅ

جو

じゃ

جیا

ちょ

چُ

ちゅ

چو

ちゃ

چا

にょ

نیُ

にゅ

نیو

にゃ

نیا

ひょ

هیُ

ひゅ

هیو

ひゃ

هیا

びょ

بیُ

びゅ

بیو

びゃ

بیا

ぴょ

پیُ

ぴゅ

پیو

ぴゃ

پیا

みょ

میُ

みゅ

میو

みゃ

میا

りょ

ریُ

りゅ

ریو

りゃ

ریا